....

Düş(me)...
Sözcüklerin Gölgeleri Boyunca Başıboş Bırıkılmış Ve Teslim Olmamış,''Siyah' 'ı Kurban Vermiş Karanlıklara. ..
Bir Kadın ''Aşk''a Usulca Ve Derinden Demir Alır...
Yüreğinin Kıyısı ''Eski'' Nef(es)lerinin Boğulmuş Izlerini Taşır...
Gel(me)...
Adımlarının Utkusunu Yol(un) En Cıplak Gölgelerine Tepeden Tırnağa Giydirmeden. ..
Bir Adam ''Aşk''a Futursuzca Kıvılcım Alır...
Yaktığı Şehirlerin Küllerini Her Defasinda Bir Islık Buğusunda ''Boş''luga Bırakır...
Kaç(ma)...
Yalınayak Yürümüşken Nufus Ettiğin (Yaşamak)lara Ve Alacası Icinde Saklı Zam(an)lara. ..
Bir Kadının Tümceleri ''Kelimelere' ' Parçalanır Böylece Her Kırılan Teki Cümlelerinin Başından Sonuna Dek Eksik Ve Gedik Kalır...
Ağla(ma)...
Kalanları Gizlice Gasp Edilmiş Kırmızılığına Kanayan Sözcüklerin Bodrum Katında Tazelenen Hayatları Adına...
Bir Adam Kabul Görmeyen Dualarına Sayfalarca Söver Ve Taziyesi Namına Kadeh Kaldırır Bir ''Şeref(e)'' Daha...
Unut(ma)...
Küçük Bir Kızın Kurutulmuş Sevinç Çığlıklarının Ucuna Bağladığı Ve Gece Mavisi Yıldızına Doğru Savurduğu Umutlarını.. .
Bir Kadın Saclarının Kestane Rengi Lulelerine Sıkar Yılların Biriktirilmiş ''Hazan''larını, Tek Tellik Bembeyaz Bir Kurşun Misali...

''Gördüm,Gözümle Gördüm...
Günden Güne Bittigini...
Hiç Huzur Yok Mu Bu Dünyada...?
Boş Yere Mi Yanıyoruz Biz...?
Mutlu Olan Var Mı Sevip De...
Bela Mı Arıyoruz Biz...?
Neyse Ki...
Unutulur...Unutulur ...
İnsanın Kaidesi Budur...
Herşey Eskir...Herşey Eskir...
Eşya Bile Yorulur...''

Kal(ma)...
Yalnızlığa Feda Edilmiş ''Sevda''ların Titrek Soluklarında Ve Ağır Aksak Yankılanan Sedalarının Duvarsız Sığınağında. ..
Bir Adam Terk-i Hayallere Çiviler (Yok)olmuş Siluetini Ve Karşısına Alır Tüm Hesapsız Kitapsız İşlenen Faili Meçhul Gidişlerini. ..
Sev(me)...
Sureti Yakamozların Eline Değmemiş,Aslını İse ''Asla'' Yüreğine Katik Etmemiş ''Esassız'' Kaderleri...
Bir Kadın ''Mevsimlik' ' Hüzünlerini Kaleminin Yankısızlığında Boyar Herbiri Biraz Savruk Biraz Da Kavruk Renklerine.. .
Kork(ma)...
Bir Adam Akşam Ayazlarının İlk Durağında Demler Tütününün Acı Yakışını Ve Dumanı Karışır Gözünü Kör Eden Hayat Nakaratlarına. ..
Duy(ma)...
İsimsiz Bir Sızıya Gönül Vermiş Apansız Vedaların Hırçın Ve Dikenli Çığlıklarını. ..
Bir Kadın Aynı Elden Çikma Dizelerin Yitip Giden Yaralarında Bulur Kendini Ve İçine Alır Hiç Kanatılmamış, ''Eski(me) yecek'' Sözleri...
Bir Kez Daha...
Sus(ma)...
Söylenememiş Nidalarının, Yarım Bırakılmış Zam(an)larının, Tozlanmış Bir Kitabin Hiç El Değmemiş Satırlarının Ardında...
Bir Adam Unutulmaya Ve Eskimeye Mahkum İsmini Tekrarlar Her Köşe Başında Ve Bir Kez Daha Anlar ''Hiç''liğinin (Yaşam)a Mağlubiyetini. ..