bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
kalbim şimdi bir sokak cocuğu
kelebekleri göç etti gönlümün issızlastı hayat sanki
sanki sabahı eksik şiirlerimin
sanki gecesi hep kanayan bir yara ve
sanki artık hep kanayacak ağlanacak bir aşkın kıyısına vurduysa gözlerim
çare yok ağlayacak
bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
kapıları kendime ben açamadım
ya da yanlış saatlerde bekledim gelmeni ter icinde
takvimler istasyon öksüzlüğünde
düşünüyorumda sen gideli ne cok yalnızım sarmaşık aşkın sarısında kaldım sarılamadım savunamadım seni kimselere
anlatamadım seni kimselere
kimsesiz kaldım en çok da sensiz
bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
sana uyumak sana uyanmaktı hayat
bile bile tek sen gitme diye sonbahar oldum
yaprak yaprak ağaç oldum köklerimi unutarak
tesellisiz bir geceye fırlatıldım kalbimi dar bir kafese kapatarak
içimde bir kanarya hic susmadan aglayacak
bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
yakamozlarında yıkadım sevdamı çırılçıplak
seni sevdiğimi bağıdım mehtabına
beyazında aklandım bulutunun
mavi mavi sevdim seni içim kan aglayarak
bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
anlattıkça kış vuruyor satırlarıma
anlattıkça üşüyor
anlattıkça ısınıyor yüreğim
bugün sardunyalarımda açmadı
belki de küskün renklere
ellerimde ibadet gibi yaşadıklarım
ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
sensiz soluyorum
anlayacağın mavi mavi oluyorum
duyuyor musun
orda mısın
var mısın
yok musun?
bir tek şeyi unutma
seni sevdim ben
yanarak
yıkılarak
aklıma her geldiğinde
AĞLAYARAK
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder