5 Temmuz 2006

bir tek seninle yandı bu yürek böylesine!

bir tek seninle can buldu bu can!

bir tek seninle mutlu oldum dünyalar benim olmuşcasına!

bir tek seninle yıkıldı dünyam, tek altında ben kalmışcasına!



bir tek seni sevdim çünkü böyle delice

böyle vazgeçilmez

böyle tutkulu

bir tek sendin aşkım çünkü ilk tek ve son

yürekten

çaresiz

sonsuz özlemle!



bir tek sen dokundun yüreğime

bir tek sen öğrettin aşkın kokusunu

bir tek sende gördüm yürekten konuşmak ne demek

bir tek sendin içimi okuyan

ruhumu okşayan!



aşk vardı adının her harfinin dudaklarımdan dökülüşünde

yüreğim titrerdi seninle

dünya dururdu

sen dönerdin yanlızca hayatımda

aşk tı adın

sonuna kadar!



yokluğunun adı mutsuzluk

mutsuzluk karşılamaz, umutsuzluk

umutsuzluk eksik kalır nefessizlik

işte yokluğunun adı bu

sensizlik!



sevmek diye bir şey varsa içinde sen varsın diye

aşk adınla aynı anda yaşar içimde

sen varsan doğar güneş

açar yüreğimde çiçekler

anlam dolar hayata

nefes almak zevk verir

gözümü açtığımda sabahlara

sen varsan renklerde var

sen varsan hayat var

sen varsan güler gözlerim

sen varsan solmaz yüzüm

yüzümün gülen yanı desem kıskanır kızarsın

canımın canı desem yeter mi anlatmaya?

Hiç yorum yok: