önümde uzayıp giden simsiyah bir gece
arkamda harcanmış bir ömür var.
gölgesinde kalan ruhum ıssız
ben ağaçlar kadar yalnız
kalbime çarpan son yalancı
hani bizimdi yıldızlar?
bir gece yarısıydı
yazdığım kağıda hayatımı karaladım
ve bir düştü belki hiç yaşanmadı
benimsin sandım.
gelme bu gece uykularıma
bırak yansın gözlerim dokunma
avunmayı öğrettim kalbime
acılarda bir yere kadar
sensiz ben yine varım
yaşayamam sanma.
aşk bir çiğ tanesi miydi
geceleri yağan yüreklerimize
karanlıktı dünyalarımız
buharlaştı mı güneş yeniden doğunca.
senle ben bir makasın iki keskin ucu gibiydik
yaklaştıkça yok oldu aramızda ne varsa.
kalbimde hala sana ait bir yer var
varsın da bir güneş yanığı gibi yansın
gönül sevmiş neye yarar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder