suskunum..
yorgun gözlerim gecenin ayazında yıldızlara bakarken aklımdan geçenleri tek hecede toplamak istiyorum
kimsesiz kimseleri aramaktan bitap düşmüş ayaklarım da olması gereken yerde duruyor
hasret çektim de uzaklara baktım bir zaman
"ne beklenen gelendi ne gelen beklenendi"
yok-sunlukları n içinde boğulmak vardı
olmadı
şimdi güzü yaşıyorum yapraklarını dökerken hüzünlü yüreğim, olsun diyorum hayat böyle işte..
HAYAT!
çözemediğimiz her cümlenin sonuna ekleyip işin içinden sıyrılabileceğimiz her anlama çekilebilen sihirli sözcük
çok şey istemedik mutluluk adına ben ve benim gibi insanlar
gecenin karanlığında kimbilir kaç kişi ufka bakıp of çekiyor şimdi şu saatte
herkesin acısını kendi acımız gibi yaşadık ağır geldi taşıyamadık sonra, duyarlı olmakmıydı bunun adı kendi hayatımızı bile adam edememişken
zordu hayat evet mutluluk da öyle kolay değildi çalıştık çabaladık durmadan sonra bir de baktık ki elde avuçta hiçbirşey kalmamış güvercinlerimizi salmışız gitmişler sahip çıkamadık kanatlarını çırparken sonsuza yakalayamadık tutamadık sen benimsin diyemedik çünkü kimse kimseye ait değildi aslında herkes ekmek derdinde belki de umut avladık sabahlara kadar söylenen türkülerle
sonra umutlarımız da tükendi biz de tükendik
sonra içkiye vurduk sarhoş olduk durmadan ama insan ayılıyordu yine hatırlıyordu herşeyi dönüyordu gerçeklere
ve acı veriyordu
hiç bitmeyen yaşam maratonunda kendimizi de unutuyorduk kimi zaman hiçbir şey umurumuzda olmuyordu ta ki bir an durup düşünene kadar.. ruhumuz bize yetişiyordu işte ne kadar kaçsak da oturup muhasebesini yapmak zorundaydık yaşadıklarımızın
ve kaybettiklerimizi görüyorduk
ve kazandığımız birşey yoktu
düşünüyorduk, boş bir çuval gibi gezerken sokaklarda bu kez ayaklarımız bizi nereye götürecekti? hayat nereye savuracaktı yorgun bedenimizi
bekliyorduk
umut etmiyorduk artık sadece bekliyorduk ve hayat avucumuza ne koyarsa razı oluyorduk bir dilenci gibi
boşa geçen bir zamandı artık yaşamımız
belki biz çoktan ölmüştük de saygıdan dolayı gömmemişlerdi
kimbilir..
yorgun gözlerim gecenin ayazında yıldızlara bakarken aklımdan geçenleri tek hecede toplamak istiyorum
kimsesiz kimseleri aramaktan bitap düşmüş ayaklarım da olması gereken yerde duruyor
hasret çektim de uzaklara baktım bir zaman
"ne beklenen gelendi ne gelen beklenendi"
yok-sunlukları n içinde boğulmak vardı
olmadı
şimdi güzü yaşıyorum yapraklarını dökerken hüzünlü yüreğim, olsun diyorum hayat böyle işte..
HAYAT!
çözemediğimiz her cümlenin sonuna ekleyip işin içinden sıyrılabileceğimiz her anlama çekilebilen sihirli sözcük
çok şey istemedik mutluluk adına ben ve benim gibi insanlar
gecenin karanlığında kimbilir kaç kişi ufka bakıp of çekiyor şimdi şu saatte
herkesin acısını kendi acımız gibi yaşadık ağır geldi taşıyamadık sonra, duyarlı olmakmıydı bunun adı kendi hayatımızı bile adam edememişken
zordu hayat evet mutluluk da öyle kolay değildi çalıştık çabaladık durmadan sonra bir de baktık ki elde avuçta hiçbirşey kalmamış güvercinlerimizi salmışız gitmişler sahip çıkamadık kanatlarını çırparken sonsuza yakalayamadık tutamadık sen benimsin diyemedik çünkü kimse kimseye ait değildi aslında herkes ekmek derdinde belki de umut avladık sabahlara kadar söylenen türkülerle
sonra umutlarımız da tükendi biz de tükendik
sonra içkiye vurduk sarhoş olduk durmadan ama insan ayılıyordu yine hatırlıyordu herşeyi dönüyordu gerçeklere
ve acı veriyordu
hiç bitmeyen yaşam maratonunda kendimizi de unutuyorduk kimi zaman hiçbir şey umurumuzda olmuyordu ta ki bir an durup düşünene kadar.. ruhumuz bize yetişiyordu işte ne kadar kaçsak da oturup muhasebesini yapmak zorundaydık yaşadıklarımızın
ve kaybettiklerimizi görüyorduk
ve kazandığımız birşey yoktu
düşünüyorduk, boş bir çuval gibi gezerken sokaklarda bu kez ayaklarımız bizi nereye götürecekti? hayat nereye savuracaktı yorgun bedenimizi
bekliyorduk
umut etmiyorduk artık sadece bekliyorduk ve hayat avucumuza ne koyarsa razı oluyorduk bir dilenci gibi
boşa geçen bir zamandı artık yaşamımız
belki biz çoktan ölmüştük de saygıdan dolayı gömmemişlerdi
kimbilir..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder