sinir harbinin baş komutasını yürütüyorum bu günlerde!
iç savaşlarla yara alan ruhum, son sabır damlacıklarını arıyor kan revan viranelerinde.
güneşin görünmediği günler bunlar! huzuru içimde bulamadığım, dışarda ise sadece karanlıkla karşılaştığım! beyaza hasret gözlerim. sanki dokunsam yıkılacak tüm hayallerim, sanki rüzgarımla yok olacak dokunmak istediklerim...
duygunun ötesi bu harp
özlemlerini ve sevdiklerini bir kenara ala bora eden kasırga kuvvetinde bir savaş bu! tutunmaya çalıştıkça kayar ellerin, bırakmak istedikçede korkudan küçülür yüreğin!
böylesi zamanlarda tek bir iyi söz arar sevdiğinden, yakınlarından insan. ufacık bir gülümseme arar dudaklarda, bi ışık belki gözlerde, belki bir omuz arar iki damla gözyaşı için, bir el arar elinin üzerinde yanındayım diyen. ve bulamaz işte o zor anlarında ufacık bir umut! sen iyiyken iyidir sana insanlar, kötüysen de görmezler, bilmezler, işitmezler, hissetmezler aslında umursamazlar belkide.
beklediğin ufacık bir gülümseme yerini yüksek, tok bir sese bırakır
belki bir azara
belki bir tartışmaya...
beklemek suçtur hayatta!
beklemek günahtır hayatta!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder