Varsın şu kırgın yüreğim ummanlar da kalsın ...
Varsın içli bir türkü de ağıtlar yaksın ..
Ama ben yine yazacağım .. Ben yine de söyleceğim söyleyeceklerimi...
Bir çember vardı bizi saran, kırılması öylesine güç...
Bir sevgi vardı yüreklerimizde, öylesine içten, öylesine derinden..
Bir tutku vardı içimizde, yıldızları kucaklamak istercesine..
Bir çınar ağacı vardı takıldığımız yerde, gövdesine isimlerimizi kazıdığımız...
Bir saat vardı özlemle beklediğimiz, güneşin battığı zamana yakın..
Bir gül vardı küçücük gönül bahçemizde, bütünüyle sevgimizi yansıtan..
Bir ezgi vardı sessizce mırıldandığımız, dillere destan sevgimizi anlatan...
Bazı geceler vardı gözgöze sabahladığımız, öylece kalmak istercesine...
Bir yeminimiz vardı sözlerimizde, asla ayrılmamak üzerine..
Sımsıkı kenetlenmiştik birbirimize, bir ruh ve tek bir beden olmak istercesine...
Oysa şimdi... Bir ben varım, birde geriye kalmış hatıralarım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder