Senin de benim gibi yalnızlıkla dertleştiğin ve sensizliğin oldumu hiç..Bir gün güneşin doğmasını beklerken tutulduğuna, kapkaranlık olduğuna şahit oldunmu.. Hayatında mutlu bir yarının olmasını beklerken, farkında olmadan saatinin ertesi günü gösterdiği oldumu..
Etrafındakileri seyrederken gülen insanları gördüğünde, suratının asık, kaşlarının çatık olduğunu hissettiğin oldumu hiç...
Göz pınarlarında akan göz yaşlarını hissettirmemek için, yağmuru bekleyip ağladığın oldumu hiç..
Senin bana geri dönmeni beklemiyorum artık..
Sesin, gülüşün ve gözlerin var sadece aklımda..
Ben artık sevgimi güneşe adadım, her zaman sıcak kalması için, umudumu yağmura adadım, her damlasında biraz daha büyümesi için..
Ne kadar kötülük varsa üzerine yığınlarca toprak attım, yok olması için..
Seni sana bıraktım artık..
Benden daha çok tercih ettiğin kendinle baş başa kalasın diye..
Herşeyden ve tüm insanlardan habersizce, elveda diyemeden yok oluşum senden ..
Şimdi tebessümlerin, gözlerin, tenin, kokun bir başkasının olsun..
Artık gülüşlerin sahte de olsa gül..
İçin, için ağlamanın tadına var ve başkasına baktığın gibi bak...
Kendinden utan..
Ellerine bir başkası değsin..
Kokunu saklamaya çalış ve sahte bir tebessüm savur...
Haydi durma gül...
Gözlerin kan çanağı oluncaya kadar gül..
Haykırırcasına sus..
Ve gidişinde ardında neleri bıraktığını düşün..
Mutluluğundan kahrol...
Bundan sonrada sana gidişini sormuyorum..
Yolun açık olsun..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder