Adını bir türlü koyamadığım,
Kıyameti andıran korkunç bir fırtınaya şahitlik ediyorsa yüreğim...
Bir bir batıp koyboluyorsa,
Hayallerimi, ümitlerimi, sevgilerimi yüklediğim gemiler..
Bu halimde dost bildiklerim bana el uzatamıyorsa..
Cankurtaran dediğim sevdiklerim kurtarmıyorsa..
Tüm bunlara rağmen ben hala inanıyorsam,
Sadakata, vefaya, dostluğa, sevgiye..
İçimde yer eden son umut gemim batmadığı içindir,
Kopan fırtınalarda,
Gözlerim görebiliyorsa..
Karanlık ve bulutlu havanın ardındaki güneşi..
Yağmurlar, karlar yağarken üstüne..
Hala sönmemiş yanıyorsa, yüreğimde ki sevgi ateşi..
Hala gözlerim görebiliyorsa, yorgun düşlerimde seni..
Terk edip gidişinin, aylara dayanmasına rağmen..
Ve hala unutmadıysam seni..
Bili seni sevdiğim içindir..
Seni unutamadığım içindir..
Dostlarım bana sorduklarında anlatamıyorsam seni..
Tanıyanlarımdan akan göz yaşlarımı saklıyorsam,
Hüzün dolu bakışlardan..
Bırakıp gitti ama,
Gidişi mecburdu diyemiyorsam tanıyanlarıma..
Hala sen varmış gibi yaşıyorsam bu hayatı..
Hala yüreğimde ki seni, sensiz yaşadığım içindir..
Gidişinin ardından gelemediğim için,
Senden af dileyemiyorsam...
Bir anda terk edip gidişine isyan edemiyorsam..
Seni benden aldı diye kızamıyorsam tüm olanlara..
Ve sadece,
İnandığım değerler uğruna yaşıyorsam bu hayatı..
Bil ki yanına gelebilmek içindir..
Biliyorum ki sen çok çok uzaklardasın..
Bu yüzdendir hala dim dik ayakta duruşum..
Va hala yaşıyorsam,
Bil ki senin içindir ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder