Sen Vardın ve Gerçek Bir Aşktın

İlk kez gördü gönlüm
Yaşanmışlarımdan daha güzeldin sen
Daha çok hayata bağlayan
Aklıma gelmeyenin başıma gelişiydin.

Gün gelirdi
Kağıt bulamazdı gönlümün kalemi
Peçetelere yazdığımdın sen
Masalara karaladığım
Adının her harfini
Gönlüme kazıdığımdın.

Baharda çiçekleri toplarken
Toprağa düşen yağmurlarda da vardın sen
Ağaçların dallarında
Bu mevsimin her yanında vardın sen.

Bazen de görülmezleri yaşatırdın
Sevgiydin sen
Mutluluktun
Aşktın ve
Gülümsememe yansıyandın.

Dolu dolu gecelerin sabahıydın
Pencereden sızan güneş
Karanlıkları aydınlatan 'ay'dın.

İşlemelere işlediğim
Başıma taktığım eşarptın.
Yüzümü sana döndüğüm her an
Güneşten daha çok yakardın.

Çiçeklerin açtığı mevsimler değildin sadece
Sen her an yeniden doğabilirdin
Her renkte açar
Her yere sığardın
Bazen de içimden taşardın.

Gözlerim dolsun istemezdim
Bilirdin...
O zaman yanan sen olurdun.
Dayanılmaz bir acıyla
Kalbine saplanan hançer olurdum.

Sen beni hüzünlendirmemek isterken
Ben mutluluktan ağlardım.
Ben sussam
Sen mutluluğunu gözlerinden akıtırdın.

Bilirdim...
Çünkü sende beni
Baharda açan çiçekler gibi
Günün doğumu
Güneşin batışı gibi
Gerçek bir aşkla severdin.

Sen vardın
ve
Gerçek bir aşktın.