Söylermisin..
Hangi celladın keskin kılıcı vurdu sevdanın ve mutluluğun boynunu..
Hangi riyakar bakışmalara feda edildi bu sevda..
Asla olamaz diyorum, tüm bunları yaşadığımız hayat çalmış olamaz..Mutluluk ve sevgi pınarından akan bu aşk şarabını kana kana içmek varken, bu ayrı kalmalara kim uzattı ki ellerini..
Arzulanan çılgınca bir susuzluk değilmidir özlem..
İnsanın yüreğini kasıp kavuran..
Söylermisin akan bu suları kim kesti..
Çoğu kez ay ışığı hayalleri kurulurdu yaşanan gecelerde..Sevilenin saçları tel tel okşanırdı, yüzü rüzgarla bir olup..Bakışları delik delik işlerdi yüreğe..
Söylermisin o nefes nefese kalıp, yüreğinin mutluluktan çırpınmaları nerede kaldı..
Ne zaman kesildi, yüreğimi ısıtan bu sevdan..Mevsim kış şimdi, hem de mayıs ayının bu son günlerinde...
Söylermisin bu mevsimleri kim değiştirdi..
Peki ya gerçekleşmesini beklediğimiz umutlar, onları hangi günbatımı yordu..Hani gözyaşı akmayacaktı birdaha ki sevdalarda...
Söylermisin o sözleşmeyi kim bozdu..
Eğer şu anda yorgunsa bu yürek,
Vurgun yemiş bir balıkçı gibiyse,
Hala ölmeyi düşlüyorsa,
Tüm bunların yüzünden çöktüyse omuzları,
Şayet hayalini kurduğu umutları yıkıldıysa,
Söylermisin bitanem..
Bir avuç toprak, bu yüreğe çok mu...
---------------------------------
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder